Erdoğan, Filistin’i açık hapishane’ye,

muhalefeti bir gün miksere,

bir başka gün Teyyo pehlivana benzetti…

Yetmedi, Engenekon’u Temiz eller’e,

Sosyal Güvenliği kangrene,

TEKEL işçilerini kazan kaldıran yeniçerilere,

CHP’yi müflis tüccara,

Aydın Doğan’ı ünlü gangster Al Capone’a,

kendisini Menderes’e,

Kılıçdaroğlu’nu Diyojen’e benzetti…

Daha çok var bunlardan, benzetti de benzetti…

Hiç bir şey olmadı, hayat Erdoğan’ın benzetmelerine rağmen devam etti.

Ki o Erdoğan, “Halkı din ve ırk farkı gözeterek kin ve düşmanlığa açıkça tahrik etmek” suçundan hapis yatmıştı.

Ama dün gece,

MHP’li Durmuş, Erdoğan’ı peygambere benzetince, ortalık birbirine girdi…

Ki o benzetme, Erdoğan’ın kendi il başkanı tarafından yapılmış bir benzetmenin dile getirilişiydi.

Gaza geldi Başbakan, TBMM tarihinin en büyük kavgalarından biri yaşandı.

Benzeteni benzettiler, canlı yayında birbirine girdi herkes.

Aynı Başbakan, ertesi sabah televizyonlarda modern Türkiye’nin temellerinden bahsediyordu.

Şimdi herkes bişeyler yazacak, yorumlar yapacak.

Yok efendim o öyleydi, bu böyleydi…

Yazacak tabiî ki çok şey var ama hep aynı hayal aklımda, Aziz Nesin ölmeyeydi…