Cehaletin simgesi Nuran Canan Bezirgan‘a ve dahi onu bu hale gelecek şekilde eğitimini veren örümcek ağı kaplanmış beyinlere ithafen yazdığımız yazının üzerine, kaymak gibi bir yazıda gazeteci-yazar Yılmaz Özdil‘den geldi.

Hürriyet sayfalarından kendi sayfalarımıza taşıdığımız bu yazıda, yakın tarihte serisini yaptığımız ‘Şurup gibi yazı’ dizisine bir halka olarak eklenmiştir.

Sevgili Özdil, ellerine sağlık… Özdil’in dediği gibi sadece türbanlılar değil, beyni boş türbansızların bile okuması gereken kısa bir tarih dersi kıvamındaki yazı…

 I love Humeyni!

“Humeyni’yi seviyorum.

Atatürk’ü sevmiyorum.Böyle dedi.

Maraş’ta Fransız askerleri Nene Hatun’un başörtüsüne uzandı. Sütçü İmam ilk ateşi açtı, böylelikle Kurtuluş Savaşı başladı. O dönemin sosyolojik yapısını incelerseniz, cephedeki insanlar hep Müslüman… Atatürk olmasaydı, İngilizler olsaydı, haklarım daha geniş olacaktı.”

*

* demiyorum; çünkü bütün türbanlılar böyle düşünmediği gibi, böyle düşünen türbansızlar da var.

“Türbanlı böyle dedi”

Demem şu…

*Nene Hatun, Maraşlı değil.

Erzurumlu.

Savaştığı düşman, Fransız değil.

Rus.

Rus başörtüsüne saldırmadı.

Aziziye Tabyası’na saldırdı.

Milli mücadelenin mangal yürekli evladıdır ama, milli mücadelenin ilk kurşununu Sütçü İmam sıkmadı.

Hasan Tahsin sıktı.

Maraş’ta değil, İzmir’de.

Takvime bak.. Hasan Tahsin’in tetiğe basmasıyla, Sütçü İmam’ın tetiğe basması arasında 6 ay var…

Sütçü İmam, Fransız vurmadı.

Ermeni vurdu.

Maraş’ta düşmana ilk müdahaleyi yapan da, aslında Sütçü İmam değil.

Çakmakçı Sait.

Silahı yoktu.

Yumruğuyla saldırdı.

Şehit oldu.

Maraş’ı önce kim işgal etti?

Arkadaşın İngilteresi!

Kim sesini çıkarmadı?

Arkadaşın padişah efendisi!

Kim kurtardı?

Arkadaşa daha geniş haklar tanıyacak olan İngilizlerin gemisiyle kaçan padişah efendinin idam etmek için arattığı Atatürk!

*O dönemin sosyolojik yapısını incelerseniz, cephedeki insanların hep Müslüman olmadığını da görürsünüz…

Bizzat Ordinaryüs Profesör Mazhar Osman’ın ağlayarak okuduğu “şehit listesi”ne göre, bu toprakları İngilizler işgal etmesin diye savaşan, can veren İstanbullu hekimler arasında, 140 Türk, 32 Ermeni, 25 Rum, 18 Yahudi var.

Ve, dikkatinizi çekerim, hepsine birden “şehit” demişler… Çünkü şehitlik kavramı, “o dönemin sosyolojik yapısı”na göre, dinle alakalı değil, yurtseverlikle alakalı.

*Uzatmayayım.

Tehlike ne İran’dır, ne İngiltere…

Kara cehalettir.